فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ وَیَسْأَلُونَکَ عَنِ الْیَتَامَىٰ قُلْ إِصْلَاحٌ
لَّهُمْ خَیْرٌ وَإِن تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُکُمْ وَاللَّهُ یَعْلَمُ
الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَکُمْ إِنَّ اللَّهَ
عَزِیزٌ حَکِیمٌ [ ﺁﺭﻯ ، ﺗﺎ ] ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ [ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺻﻠﺎﺡ ] ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺁﺧﺮﺕ [ ﺍﺳﺖ ]
ﺑﻴﻨﺪﻳﺸﻴﺪ . ﻭ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻳﺘﻴﻤﺎﻥ ﻣﻰ ﭘﺮﺳﻨﺪ ، ﺑﮕﻮ : ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺍﻣﻮﺭ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻌﺎﺷﺮﺕ ﻛﻨﻴﺪ ﻭ ﺍﻣﻮﺭﺗﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻣﻮﺭﺷﺎﻥ ﺑﻴﺎﻣﻴﺰﻳﺪ [ ﻛﺎﺭﻯ ﺧﺪﺍﭘﺴﻨﺪﺍﻧﻪ ﺍﺳﺖ ]
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺩﻳﻨﻰ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ، ﻭ ﺧﺪﺍ ﺍﻓﺴﺎﺩﮔﺮ [ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻳﺘﻴﻢ ] ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺻﻠﺎﺡ ﮔﺮ ﺑﺎﺯﻣﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ [ ﺩﺭ ﺗﻜﻠﻴﻒ ﻭ ﻣﺴﻮﻭﻟﻴﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺎﻝ ﻭ ﺟﺎﻥ ﻳﺘﻴﻢ ]
ﺑﻪ ﺯﺣﻤﺖ ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ؛ ﻣﺴﻠﻤﺎ ﺧﺪﺍ ﺗﻮﺍﻧﺎﻯ ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻭ ﺣﻜﻴﻢ ﺍﺳﺖ .(220)
موضوع: احکام معاشرت با یتیم، اصلاح امور یتیم، نه باید یتیم را استثمار
کرد نه باید او را طرد کرد، خداوند مصلح و مفسد را میشناسد
تفسیر قطره ای حاج آقا قرائتی